Zapraszamy do uzdrowiska Busko-Zdrój. Noclegi, restauracje, aktywny wypoczynek, sanatoria, Uzdrowisko na 4 pory roku, Nocleg, w busku, sanatoria, noclegi, kwatery, pensjonaty, hotele, firmy, buskowianka, pokoje, handel, usługi, woda, mineralna, gazowana, niegazowana, kwatery, zabiegi, borowina, reumatyzm, krio, marconi, źródlana, wiadomośći, konkursy, imprezy, firmy, biznes, zdrowie, odnowa, biologiczna, busko, zdroj, zdrój, Busko, uzdrowisko, sanatorium, Busko-Zdrój, pokoje gościnne w Busku-Zdroju, masaż, fizykoterapia, kuracja, wypoczynek, aktualnosci, aktualności, wiadomości, wiadomosci, Ponidzie

LEGENDA

grzyby

runo leśne

zwierzeta

przyjazd ze zwierzętami

jadalnia

wyżywienie

konie

jazda konna

koscioly

zabytki sakralne

namiot

rozbicie namiotu

narty

wyciąg narciarski

nocleg

nocleg

ogniska

ognisko, grill

parking

parking

plywanie

kąpielisko

prysznic

łazienka

rower

wypożyczanie rowerów

ryby

wędkowanie

sady

sad owocowy

sport

rekreacja

wycieczki_piesze

wędrówki piesze

zabytki

zabytki

inwalida

dostosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych

×

Zabytki

MIASTO BUSKO-ZDRÓJ

Kościół pw. św. LeonardaPrzegląd buskich zabytków i miejsc, które warto tu odwiedzić należy rozpocząć od najstarszej zachowanej budowli czyli Kościoła pod wezwaniem Św. Leonarda. Ta piękna, drewniana (modrzew) świątynia cmentarna o zrębowej konstrukcji powstała w 1699 r. w miejscu istniejącego tam wcześniej XII wiecznego kościoła. Prezbiterium kościoła zwrócone jest na wschód, na zachód zaś kruchta, która jest węższa i niższa od nawy głównej. Najważniejszym elementem kościoła jest późnobarokowy ołtarz główny, będący ozdobną kompozycją architektoniczno-rzeźbiarską z centralnie usytuowaną figurą św. Leonarda. Wokół świątyni rozpościera się stary, nieczynny cmentarz, na którym zachowało się kilka różnych typów Kościół pw. św. Leonardanagrobków w formie krzyży, pełnowymiarowych figur (Chrystus Nazareński, Matka Boska) oraz kolumna kamienna, opleciona wicią roślinną z przełomu XVII/XVIII w. Obok apsydy kościoła znajduje się kwatera z grobem Rzewuskich z oryginalną tablicą umieszczoną na klasycystycznej steli. Kościół jest na co dzień zamknięty. Można go zwiedzać kilka razy w roku podczas okazjonalnych wycieczek. Msze odprawiane są tu tylko w dniu patrona, czyli w najbliższą niedzielę sąsiadującą z dniem 6 listopada.

Ponorbertański Zespół KlasztornyDawne dzieje miasta pamięta również inna budowla a mianowicie Ponorbertański Zespół Klasztorny usytuowany w pobliżu buskiego rynku. Tworzą go kościół barokowo-klasycystyczny z częściami gotyckimi pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny, dawny budynek klasztorny oraz wolno stojąca dzwonnica. Pierwotny kościół został wzniesiony w miejscu dzisiejszego około roku 1166. Swój współczesny wygląd zawdzięcza gruntownej przebudowie, którą przeszedł po pożarze w 1820 roku, kiedy zmieniono dawne prezbiterium na nawę, dobudowując od wschodu barokowo-klasycystyczną fasadę. Wskutek tego obecna nawa świątyni jest nieco węższa od prezbiterium, zaś ołtarz główny zwrócony jest (wbrew średniowiecznym nakazom) na zachód. W barokowym ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej. Jego autorem jest prawdopodobnie Franciszek Smuglewicz. Po bokach rzeźby świętych patronów Polski: biskupów Wojciecha i Stanisława. W górnej części ołtarza rzeźby Trójcy Świętej oraz św. Piotra i św. Pawła. Na ścianach kilka tablic epitafijnych m.in. późnorenesansowe epitafium Anny z Korycińskich Kowalkowskiej.

Kaplica pw. św. AnnyOglądając buskie kościoły nie należy zapominać o Kaplicy pod wezwaniem Św. Anny. To tu, w otoczeni u przepięknego ogrodu zdrojowego Busczanie najchętniej zawierają związki małżeńskie. Neogotycką Kaplicę położoną we wschodniej części Parku, zbudowano w 1884 roku dzięki staraniom dr. Aleksandra Dobrzańskiego przy wsparciu okolicznych mieszkańców. Choć kaplica została oddana do użytku w 1888 roku to przedsionek i zakrystię dobudowano dopiero w 1907. W ołtarzu głównym znajduje się obraz św. Anny, a na płaskim stropie pięknie malowane tajemnice różańcowe. Na bocznych ścianach wiszą obrazy: bł. Jacka Odrowąża oraz św. Józefa, św. Maksymiliana Kolbe, bł. Wincentego Kadłubka, a w prezbiterium Pieta i Chrystus Miłosierny. Ołtarz i konfesjonał wykonał rzeźbiarz Łabęcki z Piotrowic. Dach zdobiony jest dwiema mniejszymi wieżyczkami i jedną wyższą sygnaturką. W 1984 roku do kaplicy św. Anny został przeniesiony fragment późnogotyckiego tryptyku z pocz. XVI w. Obecnie kościół pełni funkcję kaplicy zdrojowej.

Sanatorium MarconiW bezpośrednim sąsiedztwie Kaplicy Św. Anny znajduje się Sanatorium Marconi bezapelacyjnie wizytówka Buska-Zdroju i najbardziej reprezentacyjny budynek Miasta. Gmach dawnych „Łazienek” zaprojektowany został przez włoskiego architekta Henryka Marconiego i oddany do użytku w 1836 roku. Ma plan litery T wzorowany na rzymskich budowlach użyteczności publicznej. W holu głównym z okazałymi kolumnami w stylu korynckim znajduje się pijalnia wód jodkowo-bromkowych i siarczkowych. Tuż za nią usytuowana jest sala koncertowa, do której wiodą drzwi ozdobione posągami Orfeusza i Eurydyki. Po obu stronach sali znajdują się popiersia rzymskich bogów a także greckich lekarzy i filozofów. W tym zabytkowym budynku należącym do Uzdrowiska Busko-Zdrój S.A. mieści się sanatorium dysponujące 170 miejscami noclegowymi i nowoczesną bazą zabiegową.

Park Zdrojowy z lotu ptaka (fot. P. Kaleta)Bezpośrednie otoczenie Marconiego stanowi Park Zdrojowy zaprojektowany w XIX wiwku przez ogrodnika Ignacego Hanusza. Ogromny park krajobrazowy o powierzchni ponad 14 ha. urzeka swym pięknem i czarodziejską roślinnością. Przybyli goście mogą tu podziwiać kwiaty, słuchać śpiewu ptaków i karmić oswojone wiewiórki. Jednak największym atutem parku jest jego bogaty drzewostan. Wśród 4500 gatunków drzew najliczniejsze to: klon pospolity, lipa drobnoziarnista, kasztanowiec zwyczajny i wiąż szypułkowy. Blisko 12 % drzew rośnie tu od ponad 100 lat. Park można podzielić na trzy części: piękny ogród łazienkowski, łączącą ogród z rynkiem widowiskową promenadę o długości 950 m (aleja Mickiewicza) oraz skwer w centrum miasta. Park Zdrojowy to wymarzone miejsce spacerów, joggingów i nordic walking ale i miejsce kojące nawet najbardziej skołatane nerwy. Głównymi atrakcjami są tu: ciąg spacerowy „Aleja Marzeń”, korty tenisowe, muszla koncertowa, plac zabaw oraz liczne kawiarenki i restauracje. W ostatnim czasie park rozbudowano i powiększono o kolejne 12 hektarów (projekt UE). Nowa część z fontannami, alejkami i licznymi mostkami to doskonałe miejsce spędzenia wolnego czasu na świeżym powietrzu.

Zamek DersławaSpacerując promenadą do górnej, miejskiej części Buska warto wspomnieć o jeszcze jednej historycznej budowli, która mocno wrasta w historię Miasta. To Pensjonat „Zamek Dersława" wybudowany w 1911 roku na zlecenie dr Wasyla Wasylewicza Jakobsa. W intencji swego twórcy budynek zewnętrzną architekturą miał przypominać średniowieczny zamek. Po wybuchu I wojny światowej, prawie ukończony, został sprzedany Leonowi Sulimierskiemu. Nowy właściciel nadał temu niezwykłemu miejscu nazwę „Zamek Dersława”, na cześć pierwszego właściciela Buska-Zdroju. Pensjonat, który w nim założył, przyjmował gości aż do wybuchu II wojny światowej. W czasie wojny budynek przemianowano na „Willę pod rycerzem”. Od połowy XX w stanowi własność prywatną. W latach 1999-2003 nowi właściciele pensjonatu przeprowadzili kapitalny remont budynku i jego otoczenia. Pensjonat „Zamek Dersława”, oprócz pokojów gościnnych oferuje swoim gościom ucztę dla ciała w zamkowej restauracji. Strawę dla ducha zapewni mieszcząca się tu Galeria Sztuki, która prezentuje dorobek regionalnych twórców.

GMINA BUSKO-ZDRÓJ

Szaniec

Szaniec - Dwór MurowaniecSzaniec to malownicza wioska położona zaledwie 6 km od Buska-Zdroju. Znajduje się tu zabytkowy dwór renesansowy (z cechami gotyckimi) potocznie zwany Murowańcem, zbudowany prawdopodobnie w latach 1580-1609 przez rodzinę Padniewskich. Dwór o dwóch kondygnacjach naziemnych i jednej podziemnej został niemal całkowicie zniszczony a w 1985 stał się własnością prywatną. W jego otoczeniu zachowały się resztki dworskiego parku o powierzchni ponad 3,61 ha. Według legend budynek połączony jest podziemnym przejściem z nieistniejącym już klasztorem kamedułów położonym w pobliskiej miejscowości.

Kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w SzańcuNa uwagę zasługuje także parafialny Kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, który pochodzi najprawdopodobniej jeszcze z I połowy XII w. Zachowany do dzisiaj gotycki kościół według źródeł zbudowany został między 1480 a 1499 rokiem przez wrocławskiego biskupa Krzesława z Kurozwęk. W XVI wieku dobudowano do niego zakrystię. Niestety w międzyczasie został zniszczony (podczas Potopu Szwedzkiego). Ponownej konsekracji poddano go w roku 1662. Północnej kruchty doczekał się dopiero w XIX wieku a zachodniej w pierwszej połowie XXw. Po dziś dzień w kościele znajduje się rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem, pochodząca z pierwszej połowy XV w. Znajdują się tam także zabytkowe obrazy: św. Stanisława autorstwa Franciszka Smuglewicza, Zwiastowania i Matki Boskiej z Dzieciątkiem z XVII w. oraz św. Antoniego Padewskiego z XIX w. Jednym z najcenniejszych elementów kościoła jest pochodzący z ok. 1500 roku witrażyk Św. Stanisława Biskupa. Warto też zwrócić uwagę na szesnastowieczny zegar słoneczny znajdujący się na na zewnętrznej południowej ścianie kościoła. Również na zewnętrznych ścianach świątyni umieszczone są epitafia i napisy pamiątkowe nawiązujące do historii Rzeczpospolitej, pochodzące z XVII w. W ornamentach polichromii na murach wewnątrz kościoła w Szańcu można dostrzec słoneczniki.

Widuchowa

Dwór - WiduchowaWe wsi położonej na wschód od Buska-Zdroju znajduje się pochodzący z 1620 roku dwór późnorenesansowy Mikołaja Krupki, właściciela Widuchowej i Motkowic. Świadczy o tym łaciński napis znajdujący się nad portalem w sieni dworu „Nicolaus Krupka in Mykowice et Widuchowa heres a difcavit anno domine 1620”. Początkowo dwór miał charakter obronny. To właśnie w widuchowskim dworze miała gromadzić się szlachta przed wyprawą przeciwko Turkom. W XVIII wieku dwór jak i cała wieś zostały własnością krakowskiego biskupa Konstantego Szaniawskiego, który przeznaczył je na uposażenie powstającego w Kielcach Seminarium Duchownego. Dwór został wystawiony na licytacje przez władze carskie po powstaniu styczniowym. Następnie posiadłość zakupił gruziński książę Dawid Wachwawidze. Po jego śmierci, dwór stał się miejscem pobytu gruzińskich emigrantów. Warto wspomnieć, że w widuchowskim dworze stacjonował Dymitr Szalikaszwili, ojciec Johna (późniejszego głównego dowódcy sił NATO w Europie). W 1937 r. księżna Ksenia sprzedała dwór w Widuchowie Bolesławowi Makowskiemu - oficerowi wojska polskiego. Dwór zbudowany jest na planie kwadratu. Posiada bardzo harmonijną elewację frontową, której główny element stanowią oparte na jońskich kolumnach 5-arkadowe podcienia. Dworek do chwili obecnej jest prywatną własnością. W pobliżu dworku znajduje się niewielki, późnobarokowy Kościół pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny pochodzący z 1791 roku. W centralnej części ołtarza umiejscowiony jest obraz Matki Boskiej z dzieciątkiem pochodzący z II połowy XVIII w. Do dziś gospodynie w Widuchowie opowiadają legendę o złodzieju, który po kradzieży jabłek z dworu poczuł na sobie spojrzenie Matki Boskiej z obrazu. Uszkodził obraz i oślepł. Podobno po naprawie wizerunek Matki Boskiej trafił do kościółka. Warto też zwrócić uwagę na znajdującą się przy drodze w północnej części wsi figurę Chrystusa Frasobliwego z XVIII wieku.

Dobrowoda

Dobrowoda - Kościół św. Marii MagdalenyBędąc w Dobrowodzie koniecznie trzeba zajrzeć do Kościoła ufundowanego przez Floriana z Morska krakowskiego biskupa w 1354 roku. Obecny późnogotycki kształt świątynia zyskała w latach 1524-1525. W tym czasie powstała także urokliwa kaplica pw. Matki Boskiej. W pobliżu neogotyckiej kruchty znajdują się pochodzące z XVI w fragmenty gotyckiej inskrypcji. Zwiedzając piękne mury świątyni szczególną uwagę należy zwrócić na sieciowe sklepienia nawy, na których widnieją herby: Łodzia, Doliwa, Jastrzębiec, Dębno oraz Ślepowron. Uwagę przykuwa XVIII-wieczny obraz „Ukrzyżowania” oraz renesansowa, marmurowa nagrobna płyta Jana Boboli, jak również późnogotycka, kamienna chrzcielnica. W kościele znajduje się piękna rzeźba Matki Boskiej oraz miedziana droga krzyżowa. Uwagę zwraca również obraz Czarnej Madonny i Jana Chrzciciela oraz epitafium z popiersiem Jana Boboli. W okolicy kościoła znajduje się dzwonnica pochodząca z XVIII w. oraz stojąca w pobliżu figura Św. Jana Nepomucena.

Radzanów

Radzanów to niewielka, ale urokliwa wieś leżąca na południe od Buska-Zdroju. We wsi znajduje się piękny dwór z końca XVIII wieku. Pierwotnie był to drewniany dwór, a jego obecna bryła pochodzi z 1964 roku. Południowe wejście do dworu tworzy ryzalit z attyką, na której do niedawna umieszczone były herby Prus i Słońce. Dworek znajduje się w otoczeniu parku krajobrazowego, pośród lipowych alei. To urokliwe miejsce doceniono także w filmie „Szkice węglem”. To w radzanowskim dworze kręcono, bowiem adaptację noweli Henryka Sienkiewicza. Od 1997 roku dworek w Radzanowie jest prywatną własnością.

Chotelek

Chotelek - Kościół św. StanislawaPierwsze wzmianki o tej położonej w pobliżu Buska-Zdroju wsi pochodzą z XII w. Najstarszym zabytkiem wioski jest XI wieczny Kościół pod wezwaniem Św. Stanisława. Jednak pierwszy kościół w Chotelku powstał już 1241 r. Warto podkreślić, że jest to jedyny na całym obszarze kielecczyzny przykład zachowanego budownictwa drewnianego z XVI w. We wnętrzu liczne świadectwa ciekawej historii kościoła. Zachowana jest część późnogotyckiego, drewnianego tryptyku Męki Pańskiej z początku XVI w. przedstawiającego Matkę Boską z Dzieciątkiem Jezus i św. Stanisława. Zachowane jest także jego lewe skrzydło upamiętniające Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie oraz Ukrzyżowanie i Opłakiwanie. Tryptyk znajduje się obecnie w Kaplicy św. Anny w Busku-Zdroju. W kościelnej kruchcie eksponowana jest natomiast datowana na 1630 rok płyta nagrobna Anny z Gostyńskich Gniewoszowskiej, z 1630 r. Ponadto w kościółku zachowane zostały: kamienna kropielnica, późnorenesansowa ambona z XVII w., ołtarz i strop ze śladami zachowanej polichromii.

Pęczelice

Pęczelice - zbór ariańskiTo kolejne już sołectwo gminy Busko-Zdrój cieszące pięknem swojego krajobrazu. Także i tu historia zostawiła swój ślad. Na terenie jednego z prywatnych pęczelickich gospodarstw znajdują się resztki byłego zboru ariańskiego, pochodzącego z drugiej płowy XVI w. Zbór został wybudowany przez ariańskiego właściciela wsi Stanisława Gnoinskiego. Kiedy cały jego majątek przejęła katolicka szlachta, zbór przeznaczony został na spichlerz. Do dnia dzisiejszego zachowały się jedynie wysokie piwnice, dwie izby ze sklepieniami kolebkowymi oraz niewielki fragment późnorenesansowego obramienia okiennego.

Szczaworyż

SzczaworyżSzczaworyż to malownicza wioska położona na granicy Szanieckiego Parku Krajobrazowego. To tutaj przebiegają aż dwa szlaki turystyczne: zielony z Wiślicy do Grochowisk i czerwony prowadzący z Buska-Zdroju do Solca-Zdroju. Zabytkową perłą Szczaworyża jest późnorenesansowy Kościół pod wezwaniem Św. Jakuba z 1630 r. Powstał na miejscu dawnego kościółka pochodzącego z XV w., z którego zachowało się jedynie prezbiterium. Jest on zbudowany na planie greckiego krzyża. We wnętrzu kościoła warto zwrócić szczególną uwagę na późnorenesansową stiukową dekorację oraz pochodzące z tego samego okresu inne motywy dekoracyjne. W kościelnej kruchcie znajduje się zabytkowe, datowane na 1634 rok barokowe, murowane epitafium Jakuba i Barbary z Balic Kosteckich. Styl rokoko podziwiać możemy na głównym ołtarzu, ambonie i chórze muzycznym. Ten sam styl posiada kartusz z herbami Okończyk i Śreniawa. Uwagę zwiedzających i modlących się przykuwa obraz Matki Boskiej Szczaworyskiej pochodzący z XVI w. W pobliżu wioski znajduje się wczesnośredniowieczne grodzisko. Potwierdzono tu dwa okresy osadnictwa: starzy VII-VIII/IX w. i młodszy datowany na IX/X-XI w.

Janina

Wieś od 1231 roku była własnością Dzierżka i Marka herbu Janina. Stąd wzięła się nazwa wsi. Od 1244 roku stała się własnością szpitala w Zagości. We wsi znajduje się zabytkowy, pochodzący z 1822 roku Kościół pod wezwaniem Św. Wojciecha wraz ze zlokalizowaną w jego pobliżu dzwonnicą oraz cmentarzem. Kościół stoi w miejscu wcześniejszego, drewnianego z XVII wieku. W ołtarzu głównym kościoła znajduje się późnobarokowy krucyfiks.

Żerniki Górne

W położonej niedaleko Buska-Zdroju wsi Żerniki Górne znajduje się starożytny kurchan. Został on wzniesiony przez ludność kultury trzcinieckiej w starszym okresie epoki brązu. Powstał na istniejących na tym obszarze wcześniejszych cmentarzyskach z neolitu i wczesnego brązu.

Teksty żródłowe:
Folder promocyjny UMiG w Busku-Zdroju pn. „Uzdrowisko pełne słońca Busko-Zdrój”, Busko-Zdrój 2007.
Michał Jurecki, „Ponidzie w świętokrzyskim stepie”, Kraków 2007.
Leszek Marciniec, „Kurortu czar”, Busko-Zdrój 2009.
Aleksandra Imosa, artykuły publikowane na łamach informatora UMiG w Busku-Zdroju pn. „Goniec Buski”.
Leszek Marciniec, „Sołectwa Gminy Busko-Zdrój”, Ponidzie PRESS.
Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Oddział w Busku-Zdroju, „Szlak drewnianego budownictwa sakralnego wzdłuż Maskalisu”, Busko-Zdrój 2007.
www.busko.pl

www.wikipedia.org

www.nil.org.pl

www.busko.travel

www.jakiecudne.pl

www.tmb.busko.pl

www.albert.busko.kielce.opoka.org.pl

www.przewodnik.kurort24.pl

www.dobrowoda.taborowicz.pl

www.dziedzictwo.ekai.pl
(materiały Polskiej Agencji Informacyjnej)

Obiekty wytypowane do ujęcia w gminnej ewidencji zabytków.

INFORMACJA DOTYCZĄCA OBIEKTÓW ZABYTKOWYCH
Z TERENU GMINY BUSKO-ZDRÓJ WYTYPOWANYCH DO UJĘCIA
W GMINNEJ ORAZ WOJEWÓDZKIEJ EWIDENCJI ZABYTKÓW

Informuję, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 18 marca 2010 roku o zmianie ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2010r., Nr 75, poz. 474) Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Kielcach wytypował niżej wymienione obiekty do ujęcia w gminnej ewidencji zabytków oraz wojewódzkiej ewidencji zabytków. Przedmiotowy wykaz uwzględnia oprócz zabytków wpisanych do rejestru zabytków, również obiekty wymagające szczególnej ochrony ze względu na metrykę, wartość historyczną lub stylową, które winny być objęte taką samą ochroną jak obiekty wpisane do rejestru zabytków.

Dokument do pobrania [ pdf ].

Rejestr zabytków ruchomych.

Do rejestru zabytków województwa świętokrzyskiego, zabytek ruchomy wpisywany jest na podstawie decyzji wydanej przez Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na wniosek właściciela zabytku. Zabytek może być również wpisany na listę po wydaniu przez Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na podstawie decyzji wydanej z urzędu, w przypadku uzasadnionej obawy zniszczenia, uszkodzenia lub nielegalnego wywiezienia zabytku za granicę.

Centralną ewidencję zabytków ruchomych prowadzi Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków w Warszawie.

Najcenniejsze obiekty ruchome Miasta i Gminy Busko-Zdrój wpisane są do rejestru zabytków na mocy decyzji Wojewódzkiego Świętokrzyskiego Konserwatora Zabytków w Kielcach.

Zabytki ruchome stanowią z reguły wyposażenie kościołów Gminy Busko-Zdrój.

Czytaj więcej

Zabytki ruchome w zbiorach muzealnych.

Do rejestru zabytków nie wpisuje się eksponatów wpisanych do inwentarza muzeum lub wchodzącego w skład narodowego zasobu bibliotecznego.

Muzeum jest to instytucja kultury, która gromadzi, rejestruje, konserwuje i przechowuje oraz udostępnia publiczności w formie wystaw dobra i wytwory kultury w zakresie sztuki, wiedzy, przyrody oraz prowadzi działalność naukową, oświatową i popularyzatorską.

Muzeum stanowi skarbnicę historii regionu i narodu, jest owocem pasji ludzi zamieszkujących dane terytorium. Zbiór skatalogowany w danej instytucji, jest efektem wieloletnich często mozolnych zabiegów lokalnych instytucji, samorządów, towarzystw regionalnych i innych.

Czytaj więcej

Zespoły grobowe oraz nagrobki Gminy Busko-Zdrój

Na terenie Gminy Busko-Zdrój zachowały się cmentarze, które wyznaczają ciągłość historyczną rodzin, pokoleń, ale także narodów i państw i stanowią istotny element kulturowy.

W 1978r. w Siesławicach na polu P. Józefa Komora ekipa archeologiczna kieleckiego Muzeum Narodowego odkryła na głębokości półtora metra bogato wyposażony zespół grobowy szybowo-niszowy kultury ceramiki sznurowej sprzed około czterech tysięcy lat, składający się z szybu i połączonych z nim trzech nisz wydrążonych w gliniasto-ilastym podłożu. W trzech podziemnych komorach grobowych z oddzielnymi włazami znaleziono sześć szkieletowych pochówków ludzkich - trzech mężczyzn i trzy kobiety. Nisze miały kształt eliptyczny, a wysokość ich wynosiła 85 cm. Wejścia z szybu do nisz miały kształt kolisty o średnicy 60 cm i były usytuowane na głębokości 110 cm od powieszchni pola. Przy szkieletach znaleziono trzy amfory, sześć misternie zdobionych pucharów glinianych, dwie siekiery i dwa noże krzemienne, topór kamienny oraz ozdoby z kości i miedzi.

Czytaj więcej

© Copyright 2011 Urząd Miasta i Gminy w Busku-Zdroju Projekt i realizacja Crafton    |    Korekta: Norbert Garecki

...dla rozwoju Województwa Świętokrzyskiego...

Projekt: "Kampania promocyjna Miasta i Gminy Busko-Zdrój oraz utworzenie centrum informacji
turystycznej" współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007-2013