Otoczenie kościoła św. Leonarda - jesteśmy w miejscu, które od najdawniejszych czasów było zamieszkałe. Tu zamieszkiwali ludzie w przedlokacyjnym Busku, które usadowiło się w pobliżu kościoła św. Leonarda. Bez większego ryzyka możemy postawić tezę, że jest to centrum wsi Busko, które po lokacji przesunęło się znacznie na wschód. To tutaj rozchodziły się onegdaj drogi do Kielc, Pińczowa, Wiślicy i Nowego Korczyna, to tutaj koncentrowało się życie rycerskiej wsi Dersława, który umierając bezpotomnie diametralnie odmienił losy wsi, osady a potem miasta. Nie zmienili się tylko mieszkańcy tej części Buska, choć z czasem mieli coraz mniej więzi z zawodem rycerskim.

Zajmowali się rolnictwem i hodowlą oraz sporadycznie rzemiosłem i handlem. W XVII wieku tę dzielnicę nazwano dumnie Krakowskim Przedmieściem. Potem Busko straciło na znaczeniu. Ludzie zbiednieli. Po powstaniu styczniowym Busko straciło prawa miejskie. Gospodarstwa uległy rozdrobnieniu. Nie znaczy to, że wszyscy w tej dzielnicy byli biedni.

Busko jeszcze w latach pięćdziesiątych ub. wieku miało zdecydowanie charakter małomiasteczkowy. W mieście dominowały parterowe domki, przeważnie drewniane. Nieliczne kamienice odznaczały się swoją wielkością i nietypową architekturą. Kamienice budowane były solidnie i z rysem pewnego indywidualizmu, który rzutował na ich wygląd. Te cechy zdecydowały, że większość z nich dotrwała do dziś i spełnia nadal swą pierwotną funkcję mieszkalną. Tylko niektóre opuszczone przez właścicieli, dożywają swych dni, niepewne co się wkrótce z nimi stanie.

Decek, czyli dzisiejsza ulica Kościuszki, była (w przeciwieństwie do ul. Szewskiej - Kilińskiego) zamieszkała w większości przez mieszkańców pochodzenia polskiego, czy precyzyjniej - katolickiego. Zdarzały się przecież wyjątki. Na posesji leżącej między dróżką zwaną delipacówką a dużym domem geodety Techmana powstał obszerny (jak na owe czasy) dom bogatego buskiego Żyda Cukiermana (rys.).

Cukierman szczęśliwie przeżył wojnę i wyjechał do ...

W latach pięćdziesiątych ub. wieku przechodniów intrygował swą odmiennością architektoniczną budynek graniczący od południowego zachodu z rozległym ongiś Placem Targowym, który co środę gromadził mnóstwo wozów konnych oraz rolników sprzedających swe plony i artykuły żywnościowe. Ów nietypowy budynek pełnił po wojnie funkcję garażu a na pięterku znajdował się lokal mieszkalny.

Na rysunku widać w tle domy mieszkalne, oficynę mieszczącą piekarnię oraz drewniany barak, gdzie była...

Dzisiejsza aleja Mickiewicza projektowana była jako promenada spacerowa łącząca miasto z uzdrowiskiem. Wzdłuż alei planowano zbudować szereg pensjonatów dla turystów i kuracjuszy. Budowę rozpoczęto od strony południowej. Zdążyły powstać pensjonaty „Bristol", „ Trzy Róże", „Urocza", „Wersal" i „Dersław". Wybudowano także obszerny budynek sierocińca i rozpoczęto budowę Domu Strzelca. Przed samą wojną oddano nowy gmach szkoły powszechnej. Aleja obsadzona zrazu topolami włoskimi a potem jesionami, nabrała reprezentacyjnego charakteru. Stała się najładniejszą ulicą Buska.

Po wojnie zarzucono niestety wstępne założenie, że ma to być korso spacerowe. Przybyły gmachy Milicji Obywatelskiej, komitetu partii PZPR, banku i ...